Θόδωρος Αγγελόπουλος

Έφυγε ο σκηνοθέτης Θόδωρος Αγγελόπουλος, ο ελεγειακός ποιητής της εικόνας. Η ελεγεία ανακαλύφτηκε σαν ποιητικό είδος το 700 με 600 π.Χ από τους Ίωνες ποιητές. Εξέφραζε πάντα τον θρήνο. Και οι ταινίες του Αγγελόπουλου ξεχείλιζαν από τον θρήνο για την Ελλάδα. Θρηνητικά πλάνα, γκρίζα, γεμάτα σύννεφα, χιονισμένα, βροχερά, πλάνα που ξεδίπλωναν την αγωνία της Ελλάδας. Μετά από την πτώση της στο.....
μηδέν, να επιδίδεται και πάλι σε έναν τιτάνιο αγώνα να ανέβει και φευ να πέφτει και πάλι στο μηδέν. Όπως κι ο ίδιος είχε πει» όλες μου οι ταινίες είναι μία» σε διαφορετικές ιστορικές περιόδους κι όλη η ιστορία της Ελλάδας μέσα της. Τα πλάνα που σέρνονταν μέσα στο χρόνο, έμεναν ποιητικά ατέλειωτα. Μας καλούσε να σκεφτούμε, να θρηνήσουμε μέσα μας, μας έδινε τον χρόνο, αλλά εμείς οι θεατές μαθημένοι στην τρέχουσα κινηματογραφική γλώσσα, δυσανασχετούσαμε και χάναμε την ευκαιρία ν’ ακολουθήσουμε την ελεγεία του, τον θρήνο του, να αφεθούμε στη μουσική του και δεν βλέπαμε τη νέα πτώση της πατρίδας.
Άρχισε, στο τέλος της μέρας, το προσωπικό ταξίδι για τα Κύθηρα, μέσα στη σκόνη του χρόνου, μέσα στην ομίχλη των τοπίων, των καιρών, μετέωρο ταξίδι για την άλλη θάλασσα, μέσα στην δική μας παντοτινή αγάπη.
Καλό ταξίδι.

Νίκος Καραγιάννης
Ήμουν πτωχός, τώρα είμαι πάμπτωχος